Aerodrom Ciudad Real Central u Španiji nekada je projektovan kao veliki evropski transportni centar i alternativa preopterećenom madridskom aerodromu Barajas.
Danas je on poznat kao jedan od najvećih promašaja evropskog građevinskog i infrastrukturnog buma. Prema pisanju portala BiznisInfo.ba, ovaj ogromni projekat postao je simbol španskog nekretninskog balona i megalomanskih investicija koje su završile finansijskim kolapsom.
Aerodrom, poznat i pod nazivom Don Quijote Airport, otvoren je 2008. godine kao prvi privatni međunarodni aerodrom u Španiji. Ideja investitora bila je veoma ambiciozna, jer je aerodrom trebao rasteretiti Madrid i privući low-cost aviokompanije, cargo saobraćaj i dio međunarodnih putnika. Ključni argument bila je blizina Madrida i planirana povezanost brzom željeznicom AVE, zahvaljujući kojoj bi putnici do centra glavnog grada mogli stizati za manje od sat vremena.
No, upravo je željeznička povezanost ostala jedna od najvećih slabosti projekta, jer planirana stanica nikada nije proradila. BiznisInfo.ba navodi da su brojke projekta bile impresivne: vrijednost investicije iznosila je oko 1,1 milijardu eura, pista je bila duga čak 4.100 metara, a kapacitet je projektovan za oko dva miliona putnika godišnje uz mogućnost daljeg širenja. Pista je bila dovoljno velika da primi i Airbus A380, najveći putnički avion na svijetu.
Realnost je, međutim, bila potpuno drugačija. Aerodrom nikada nije uspio privući ozbiljan broj aviokompanija niti dovoljan broj putnika. U pojedinim periodima imao je svega nekoliko letova sedmično. Finansijski problemi brzo su se gomilali, a projekat je postao jedna od najpoznatijih "ghost airport" priča u Evropi. Već 2012. godine aerodrom je bankrotirao i praktično prestao sa radom.
Nakon propasti uslijedio je još bizarniji dio priče. Tokom sudske prodaje 2015. godine kineska kompanija Tzaneen International ponudila je za aerodrom svega 10.000 eura, što je iznos manji od cijene mnogih polovnih automobila. Sud je takvu ponudu odbio smatrajući je apsurdno niskom. Na kraju je aerodrom 2016. godine ipak prodat za oko 56 miliona eura, što je tek mali dio od više od milijardu eura uloženih u projekat.
Iako nije potpuno ugašen, aerodrom danas nema ni približno funkciju kakvu su investitori zamišljali. Umjesto miliona putnika, piste i ogromni terminali uglavnom služe za dugoročno parkiranje aviona, skladištenje letjelica van upotrebe, održavanje flota aviokompanija te snimanje filmova, serija i reklama. Tokom pandemije COVID-19 aerodrom je doživio neobičan procvat, jer su desetine aviona kompanija poput Lufthanse i Iberije bile prizemljene upravo na njegovim pistama.
Zbog suve klime i ogromnog prostora, Ciudad Real postao je idealno mjesto za skladištenje velikih aviona koji nisu bili u funkciji. Danas se on često navodi kao školski primjer infrastrukturnog projekta koji je nastao na talasu pretjeranog optimizma i lakog novca tokom španskog građevinskog buma prije finansijske krize 2008. godine. Umjesto da postane velika evropska vazdušna luka, aerodrom je ostao simbol propuštenih procjena, pogrešnih očekivanja i jednog od najskupljih promašaja u modernoj španskoj historiji, zaključuje BiznisInfo.ba.