Naučnici su pomoću DNK iz muzejskih primjeraka riješili misteriju nestalih krokodila sa Sejšela: ti gmizavci nisu bili posebna vrsta, već izolovana populacija estuarskog krokodila koja je vjerovatno doplivala hiljadama kilometara preko Indijskog okeana.
Više od 250 godina, priče ranih istraživača opisivale su krokodile kao uobičajen prizor duž sejšelskih obala. Međutim, nakon što su stalni naseljenici stigli 1770. godine, ostrvska populacija je brzo nestala, u roku od oko 50 godina krokodili su potpuno istrijebljeni.
Sada su naučnici konačno otkrili pravi identitet ovih nestalih gmizavaca pomoću nove genetske analize. Studija je pokazala da sejšelski krokodili nisu bili posebna vrsta, kako se ranije mislilo. Umjesto toga, bili su najzapadnija poznata populacija estuarskog krokodila (Crocodylus porosus), najvećeg živog gmizavca na svijetu i jednog od najsposobnijih putnika preko okeana.
Istraživači iz Njemačke i Sejšela ispitali su evolucijsku historiju estuarskog krokodila upoređujući DNK savremenih životinja sa genetskim materijalom iz muzeja. Analizirali su mitohondrijalne genome krokodila iz roda Crocodylus, uključujući rijetke uzorke sejšelske populacije koja je nestala prije otprilike 200 godina.
Nalazi su potvrdili raniju teoriju zasnovanu na fizičkom izgledu krokodila. Genetski dokazi sada pokazuju da su sejšelske životinje bile blisko povezane sa estuarskim krokodilima koji žive hiljadama kilometara daleko.
Među svim živim vrstama krokodila, estuarski krokodil je dobro prilagođen životu u morskoj sredini. Specijalizirane žlijezde za so omogućavaju ovim gmizavcima da izbacuju višak soli iz tijela, zbog čega mogu dugo preživjeti u slanoj vodi. Vremenom je ta sposobnost pomogla vrsti da se proširi duž ogromnih obalnih zona i na udaljena ostrva.
„Osnivači sejšelske populacije morali su plivati najmanje 3.000 kilometara preko Indijskog okeana da bi stigli do ovog udaljenog arhipelaga, možda i mnogo više“, kažu istraživači.
Naučnici vjeruju da su krokodili vjerovatno putovali pomoću okeanskih struja tokom više generacija, na kraju uspostavljajući populaciju na izolovanim sejšelskim ostrvima.
„Genetski obrasci sugerišu da su populacije estuarskih krokodila ostajale povezane tokom dugih perioda i na velikim udaljenostima, što ukazuje na visoku mobilnost ove vrste“, navode autori.
Danas estuarski krokodil i dalje predstavlja jednog od najrasprostranjenijih gmizavaca na Zemlji. Prije nego što je sejšelska populacija nestala, vrsta je zauzimala još veći prostor koji se protezao više od 12.000 kilometara od Vanuatua u Tihom okeanu do Sejšela u Indijskom okeanu.