Analiza drevne DNK konačno je rasvijetlila dugogodišnju misteriju paleolitskog groba pronađenog u pećini Grotta del Romito na jugu Italije. Istraživači su utvrdili da su dvije osobe sahranjene zajedno prije više od 12.000 godina bile majka i kćerka te da su obje imale rijedak nasljedni poremećaj rasta.
Studiju su vodili stručnjaci s Univerziteta u Beču i Univerzitetskog kliničkog centra u Liježu, koji su kombinovali paleogenomiku, kliničku genetiku i fizičku antropologiju. Genetska analiza pokazala je da su obje osobe bile ženskog pola i u bliskom srodstvu. Kod mlađe osobe potvrđena je akromezomelična displazija, izuzetno rijedak poremećaj koji uzrokuje izrazito nizak rast i skraćene udove, dok je majka imala blaži oblik niskog rasta.
Grobnica je prvi put otkrivena 1963. godine, ali su neobične karakteristike skeleta decenijama zbunjivale naučnike. Tek savremena analiza drevne DNK omogućila je preciznu dijagnozu, što ovu studiju čini jednom od najranijih genetskih dijagnoza kod ljudi uopće.
Istraživači ističu da otkriće pokazuje kako rijetke genetske bolesti nisu isključivo savremeni fenomen, već su prisutne kroz cijelu ljudsku historiju. Posebno je značajno to što je mlađa osoba, uprkos teškim fizičkim ograničenjima, živjela do adolescencije, što ukazuje na snažnu brigu, podršku i solidarnost unutar prahistorijske zajednice.