Jedna od prvih potvrđenih predikcija opće teorije relativnosti jeste gravitaciono skretanje svjetlosti zvijezda.
Ovaj efekat prvi put je primijećen 1919. godine tokom potpunog pomračenja Sunca. Budući da zvijezde izgledaju kao tačkasti izvori svjetlosti, gravitaciono sočivo uzrokuje prividni pomak njihove pozicije u blizini pomračenja.
Međutim, ovaj fenomen se dešava i u širem kontekstu. Kada se udaljena galaksija nalazi iza bliže galaksije, dio svjetlosti iz daleke galaksije biva gravitaciono prelomljen oko bliže, što nam pruža iskrivljen i uvećan pogled na zvijezde koje se nalaze mnogo dalje. Ovaj efekat može pojačati svjetlost udaljenih objekata, omogućavajući nam da posmatramo neke od najudaljenijih zvijezda u svemiru.
Jedan od najljepših primjera gravitacionog sočiva jeste fenomen poznat kao Einsteinov prsten. Ovaj efekat se događa kada se udaljena galaksija nalazi tačno iza bliže galaksije, što uzrokuje da se njena svjetlost savija u savršen krug oko prednje galaksije.
Einstein je bio svjestan ovog fenomena, ali je 1936. godine izjavio da "nema nade da će se ovaj fenomen ikada direktno posmatrati". Međutim, koliko god bio genijalan, nije mogao predvidjeti moć modernih teleskopa.
Danas smo otkrili desetine Einsteinovih prstenova, a jedan od najljepših primjera nedavno je pronašao James Webb Space Telescope (JWST). Na slici koju je snimio JWST, bliža galaksija u prvom planu je eliptična galaksija, dio velikog klastera SMACS J0028.2-7537. Spirala obavijena oko nje, bogata bojama, zapravo je daleka galaksija, slična Mliječnom putu, ali udaljena milijardama svjetlosnih godina. Njihovo savršeno poravnanje stvorilo je gotovo idealan svjetlosni prsten.
Naravno, ovakav prizor moguć je samo iz naše perspektive. Astronomi u drugim dijelovima svemira ne bi nužno imali priliku vidjeti isti prizor.
Još jedan astronomski podsjetnik da ljepota nije samo u oku posmatrača, već i u tome gdje se taj posmatrač nalazi.