Dramatičan gubitak morskog leda u Arktiku predstavlja ozbiljnu katastrofu. Međutim, paradoksalno, topljenje leda može pokrenuti motor arktičkih lanaca ishrane, alge, pokazalo je istraživanje naučnika sa Univerziteta u Kopenhagenu.
Alge su glavni izvor hrane za život u moru, ali im za rast je potreban azot, kojeg je malo u arktičkim vodama. Ipak, nova studija sugerira da će ga u budućnosti možda biti više nego što se ranije mislilo. Ovo bi moglo promijeniti perspektive za morski život na krajnjem sjeveru, ali i za apsorpciju ugljen-dioksida.
Istraživači su prvi koji su otkrili da se proces fiksacije azota odvija ispod morskog leda, čak i u centralnom dijelu Arktičkog okeana. Fiksacija azota je proces u kojem bakterije pretvaraju azotni gas (N2) u amonijum, koji pomaže bakterijama da rastu, a koristi ga i algama te ostatku lanca ishrane u moru, saopštio je Univerzitet u Kopenhagenu.
„Do sada se vjerovalo da fiksacija azota ne može da se odvija ispod morskog leda jer su uslovi za život organizama koji to rade previše teški. Pogriješili smo“, rekla je Lisa V. von Freesen, vodeća autorica studije.
Dok u većini drugih okeana cijanobakterije vrše fiksaciju azota, u centralnom dijelu Arktičkog okeana to čine posebne ne-cijanobakterije. Najveće stope fiksacije zabilježene su na rubovima leda, gdje se led najbrže topi. Kako se površine topljenja šire, očekuje se da će količina azota u vodi rasti.
Drugim riječima, raspoloživi azot u Arktičkom okeanu je vjerovatno podcijenjen i za sadašnje, ali i za buduće projekcije. Više azota znači više algi, a time i jači lanac ishrane, pojašnjava von Freesen.
Više algi također može pomoći u apsorpciji ugljen-dioksida, barem regionalno. Više algi znači da će okean moći vezati više ugljen-dioksida u biomasi.
„Za klimu i životnu sredinu, ovo su vjerovatno dobre vijesti. Ali biološki sistemi su složeni, pa je teško davati konačne prognoze“, rekao je profesor Lasse Riman, viši autor studije.
Istraživači ističu da fiksaciju azota treba uključiti u sve buduće prognoze za Arktik.
Još ne znamo hoće li neto efekat biti pozitivan za klimu, ali je jasno da je fiksacija azota važan proces koji treba uzeti u obzir kada predviđamo budućnost Arktičkog okeana, zaključuje Riman.