Režiser Francesco Costabile donosi žanrovski ton u porodičnu melodramu Familia, italijanski film koji će predstavljati zemlju u trci za Oscara 2026. u kategoriji najboljeg međunarodnog filma. Film je inspirisan memoarima Luigija Celestea, koji opisuje svoje odrastanje kao mladi desničarski militant, ali i traume nasilnog, kriminalnog porodičnog okruženja.
Premijerno prikazan u sekciji Horizons na prošlogodišnjem Venecijanskom festivalu, Familia je donijela nagradu za najboljeg glumca Francescu Gheghiju, koji tumači Luigija. Uz njega glume Francesco Di Leva i Barbara Ronchi, u ulogama roditelja.
Produkciju potpisuju Attilio de Razza i Nicola Picone (Tramp Limited), uz saradnju s Indigo Filmom, O’Grooveom i Medusa Filmom, koja distribuira film u Italiji. Međunarodnu prodaju vodi True Colours.
Costabile objašnjava da se Familia nadovezuje na teme kojima se bavio i u svom prethodnom filmu Una Femmina: porodično nasilje, toksični obrasci i društvene strukture koje ih omogućavaju. Dok je prvi film bio vezan za kriminalno okruženje juga Italije, Familia donosi univerzalniji kontekst, porodicu u kojoj se mnogi mogu prepoznati, bez obzira na društveni sloj.
Režiser otvoreno priznaje da voli horor filmove i nezavisnu američku kinematografiju, te da namjerno prožima svoju dramu elementima žanra: „Stvarnost je danas strašnija od fikcije. Zato koristim estetiku horora kako bih naglasio horor koji postoji u stvarnom životu.“
Posebno naglašava utjecaje ranog Scorsesea, Mean Streets, Raging Bull, Cape Fear, jer voli spajati žanrove i graditi napetost.
Glavni glumac Francesco Gheghi prošao je kroz dug proces selekcije, a Costabile ga opisuje kao „izvanredan spoj bijesa i ranjivosti“, idealan za prikaz mladića uhvaćenog između porodičnog nasilja i privlačnosti neo-fašističkog pokreta. Režiser je kombinovao profesionalne glumce s naturščicima, posebno u scenama s desničarskom grupom, gdje su većina bili mladići pronađeni u bokserskim klubovima.
Jedna od ključnih scena filma, obračun oca i sina, bila je emocionalno najzahtjevnija: „Oni se ogledaju jedno u drugom, i to stvara tragičnu, gotovo nepodnošljivu tenziju. Znao sam pravu porodicu i osjećao veliku odgovornost da to prikažem iskreno.“ Sličan pristup imao je i u sceni oduzimanja djece od majke, naglašavajući da želi stvarati filmove koji emotivno potresu publiku i oblikuju društvenu svijest.
Costabile je nominaciju za Oscara dočekao u nevjerici: „Mislio sam da je šala. To je san.“ Sada se raduje prikazivanju filma američkoj publici i njihovim reakcijama na teme koje obrađuje.
Što se tiče budućnosti, režiser otkriva samo da radi na novom projektu koji će, zajedno s prva dva filma, zaokružiti „trilogiju o nasilju“, ali više detalja još ne želi otkriti, piše HollywoodReporter.