Precizniji podaci o Jupiteru znače i preciznije modele njegove unutrašnjosti, atmosfere i rotacije, ali i pouzdanije poređenje s drugim divovskim planetima u našem i drugim planetarnim sistemima.
Jupiter, najveća planeta Sunčevog sistema, ipak nije tačno onoliko velika koliko se decenijama mislilo. Nova analiza podataka Juno pokazala je da je ovaj gasoviti div nešto manji i spljošteniji nego što su ukazivale ranije procjene koje su se koristile još od misija Pioneer i Voyager.
Nova mjerenja pokazuju da Jupiter na ekvatoru ima poluprečnik od 71.488 kilometara, na polovima 66.842 kilometra, dok njegov srednji poluprečnik iznosi 69.886 kilometara. To znači da je zapravo nešto manji nego što se dugo vjerovalo: na ekvatoru za četiri kilometra, na polovima za 12, a u prosjeku za osam kilometara.
Iako se radi o maloj korekciji, njen naučni značaj je veliki. Precizniji podaci omogućavaju bolje razumijevanje unutrašnje strukture, atmosfere i rotacije planete, kao i rasporeda mase i utjecaja snažnih vjetrova na njen oblik.
Do ovih rezultata nije se došlo slučajno. Dugo su se službene vrijednosti oslanjale na mjerenja iz 1970-ih, kada su pored planete prolazile letjelice Pioneer 10, Pioneer 11, Voyager 1 i Voyager 2. Tada su naučnici koristili radio-okultaciju, metodu koja prati promjene radijskih signala dok prolaze kroz Jupiterovu atmosferu ili iza njegovog ruba.
Letjelica Juno, koja je stigla do Jupitera 4. jula 2016. nakon gotovo pet godina putovanja, omogućila je znatno preciznija mjerenja. Prema podacima NASA-e, novi rezultati zasnovani su na radio-okultacijskim podacima prikupljenim tokom 13 preleta, dok istraživači navode i 26 novih mjerenja koja su značajno smanjila nesigurnost u određivanju oblika ovog gigantskog planeta.