Iako svemir može izgledati kao prazna i beživotna prostranstva, nova istraživanja pokazuju da je daleko složeniji nego što mislimo. Naučnici su otkrili “međuzvjezdani tunel” koji povezuje naš Sunčev sistem sa udaljenim zvijezdama.
Tim istraživača sa Max Planck Instituta identifikovao je dva kanala vrele, rijetke plazme koji se protežu kroz ogromne regije svemira. Jedan vodi ka sazviježđu Centaurus, dok drugi povezuje naš Sunčev sistem sa sazviježđem Canis Major. Naučnici smatraju da ovi tuneli mogu biti dio veće mreže koja povezuje različite oblasti formiranja zvijezda.
Otkriće je omogućeno zahvaljujući satelitu eROSITA, koji je lansiran 2019. godine i mjeri X-zrake. Rezultati su pokazali da se Sunce nalazi u sredini niskog gustinskog balona, poznatog kao Local Hot Bubble, prečnika oko 300 svjetlosnih godina, iz kojeg izlaze ogromni međuzvjezdani tuneli.
Ova regija je vjerovatno “groblje supernova”, oblikovano eksplozijama umirućih zvijezda prije 10 do 20 miliona godina. Eksplozije su stvorile talase vrele plazme koji su istjerali gas i prašinu, ostavljajući za sobom nisku gustinsku šupljinu.
Mjerenja su pokazala da je Sjeverni dio galaksije hladniji od Južnog, što znači da se Local Hot Bubble širi u smjeru najmanjeg otpora. Posebno je iznenađujuće otkriće tunela prema Centaurusu, koji probija hladniji međuzvjezdani medij, pored već poznatog tunela prema Canis Majoru.
Ovi tuneli vjerovatno formiraju granajuću međuzvjezdanu mrežu, povezujući regije formiranja zvijezda. Njihovo postojanje pokazuje kako eksplozije i rođenja zvijezda oblikuju strukturu galaksije kroz proces poznat kao “zvjezdana povratna veza”.
Istraživači također naglašavaju da Sunce nije nastalo unutar Local Hot Bubble, već je u njega ušlo slučajno prije nekoliko miliona godina, što objašnjava njegovu relativno centralnu poziciju u ovoj regiji.
Otkriće ovih međuzvjezdanih tunela otvara nova pitanja o strukturi naše galaksije i o tome kako različite regije svemira međusobno komuniciraju.