Novi naučni podaci donose do sada najjasniji uvid u život jedne od najtajanstvenijih životinja Amazonskog bazena. Zahvaljujući mreži kamera-zamki, istraživači su uspjeli dokumentovati kratkouhog psa (Atelocynus microtis), rijetku vrstu koju zbog izuzetno rijetkih susreta naučnici nazivaju i „pas duh“.
Dugogodišnji projekat praćenja provela je organizacija Wildlife Conservation Society, koja je više od 25 godina postavljala automatske kamere širom Amazona u Boliviji i Peruu. Tokom tog perioda prikupljeno je čak 594 snimka ove neobične vrste, što predstavlja najopsežniji skup podataka ikada prikupljen o ovom životinjskom stanovniku prašume.
Do sada gotovo nepoznat nauci
Prije ovog istraživanja postojalo je svega nekoliko potvrđenih lokacija na kojima je vrsta zabilježena, četiri muzejska primjerka i samo dva direktna opažanja u prirodi. Novi snimci sada prvi put omogućavaju detaljnije proučavanje njegove rasprostranjenosti i ponašanja.
„Pas duh“ prepoznatljiv je po malim zaobljenim ušima i zdepastoj građi. Boja krzna varira od tamnosive do crvenkastosmeđe. Posebno je zanimljivo što ima djelimično plovne, odnosno mrežaste šape, što je veoma rijetka osobina među psima i ukazuje na prilagođenost životu u blizini vodenih staništa, iako većinu vremena provodi u gustim šumama daleko od rijeka.
Jedini predstavnik svog roda
Prema podacima Međunarodne unije za zaštitu prirode (IUCN), kratkouhi pas vodi se kao umjereno ugrožena vrsta. Dodatno ga izdvaja činjenica da je jedini predstavnik svog roda i nema bliskih živih srodnika.
Stručnjaci naglašavaju da je očuvanje amazonskih šuma ključno za njegov opstanak.
Iznenađujuća otkrića o ponašanju
Analiza snimaka pokazala je da je „pas duh“ uglavnom aktivan tokom dana, dok je njegova aktivnost u sumrak i zoru znatno manja. Naučnici smatraju da bi takvo ponašanje moglo biti strategija izbjegavanja noćnih predatora i konkurencije.
Jedno od najvećih iznenađenja odnosi se na brojnost vrste. Iako se dugo vjerovalo da je izuzetno rijetka, novi podaci sugerišu da u pojedinim područjima može živjeti i do 15 jedinki na 100 kvadratnih kilometara.
U nekim regijama ta brojnost čak premašuje gustinu populacije jaguara, što značajno mijenja dosadašnje shvatanje o rasprostranjenosti ovog misterioznog stanovnika Amazona.