Nakon posjete ministra obrane SAD Petea Hegsetha vojnoj bazi Redstone Arsenal pojavile su se nove informacije o američkom dalekometnom hipersoničnom oružanom sistemu Dark Eagle, koji koristi hipersonično „boost-glide“ vozilo,.

Tokom posjete, Hegseth je ovu bazu odredio kao novo sjedište Američke svemirske komande (SPACECOM), piše The War Zone..

Hipersonične brzine

Armyjev sistem Dark Eagle, poznat i kao Long Range Hypersonic Weapon (LRHW), jeste hipersonični sistem lansiran s prikolice, sposoban da prelazi velike udaljenosti pri hipersoničnim brzinama (većim od Macha 5), uz nepredvidivo manevriranje kroz Zemljinu atmosferu. To ga čini idealnim oružjem za napade na visokovrijedne i vremenski osjetljive ciljeve koji su izuzetno dobro branjeni. Među takvim ciljevima su ključni sistemi protivvazdušne odbrane, komandno-kontrolni centri i neprijateljski senzorski sistemi. Riječ je o prvom pravom hipersoničnom oružju planiranom za operativnu upotrebu u američkim prvim borbenim linijama. Istu arhitekturu projektila preuzima i američka mornarica za pomorsko lansiranje u okviru sistema Intermediate Range Conventional Prompt Strike (IRCPS).

Tokom prezentacije Armyjevih raketnih sistema, general-pukovnik Francisco Lozano, direktor za hipersoniku, usmjerenu energiju, svemir i brzu nabavku, rekao je Hegsethu da Dark Eagle ima domet od 3.500 kilometara. Događaju su prisustvovali i mediji, a snimljen je za C-SPAN i druge kanale.

Lozano je dodatno naglasio da Dark Eagle može pogoditi „kopnenu Kinu iz Guama“, Moskvu iz Londona, te Teheran iz Katara. Ovo nije prva zvanična procjena dometa koju je dao Pentagon. Ranije se navodilo da oružje ima domet od najmanje 1.725 milja (2.775 kilometara). Na osnovu Lozanovih izjava, stvarni domet iznosi najmanje 2.175 milja (oko 3.500 kilometara). Nije jasno da li su zvanične brojke promijenjene usljed razvoja i testiranja sistema ili su raniji podaci namjerno umanjeni, što je česta praksa kod zvaničnih specifikacija raketnih sistema.

Jedan drugi oficir američke vojske, čiji identitet nije odmah potvrđen, rekao je Hegsethu da Dark Eagle ima bojevu glavu „lakšu od 30 funti“, što je relativno malo za oružje tako dugog dometa — čak manje od bojeve glave rakete AIM-120 zrak-zrak. Oficir je objasnio da je svrha bojeve glave prvenstveno da „izbaci projektile“ te da može proizvesti efekte na području otprilike veličine parkinga na kojem su se tada nalazili.

Kako je već ranije naglašavano, kinetička snaga ovog oružja doprinosi njegovoj razornoj moći više nego klasična bojeva glava smještena u ograničenom prostoru konusnog hipersoničnog vozila. Ipak, fragmentaciona bojeva glava, na koju je oficir indirektno ukazao, bila bi korisna za onesposobljavanje „mekših“ ciljeva poput baterija protivzračne odbrane i radarskih sistema.

Oficir je također rekao da Dark Eagle može preći svoj maksimalni domet za manje od 20 minuta.

Pitanje bojeve glave posebno je važno jer su još prošle godine postojale zabrinutosti unutar Pentagona u vezi sa stvarnom ubojitošću sistema Dark Eagle.

U februaru je objavljena procjena Pentagonovih testiranja u kojoj se navodi da je mornarica testirala bojevu glavu nezavisno od raketnog sistema, uključujući tzv. „arena test“ i testove na sankama, ali da ranija testiranja nisu uključivala ciljeve koji realno predstavljaju borbene uslove. Zbog toga, kako se navodi, nije bilo direktne potvrde stvarnih razarajućih efekata oružja. U izvještaju se zaključuje da vojska mora uključiti realistične ciljeve i okruženja u buduća letna i borbena testiranja.

Dark Eagle je imao brojne zastoje u razvoju, ali je američka vojska u junu ove godine planirala da sistem postane operativan do kraja fiskalne 2025. godine. Trenutni status tog roka nije potpuno jasan. Jedna baterija već je raspoređena u bazi Fort Lewis, dok se dolazak druge očekuje tokom ove godine.

Prije godinu dana, američka vojska je po prvi put uspješno testirala lansiranje hipersonične rakete Dark Eagle s lansirne platforme na prikolici, nakon gotovo dvije godine pokušaja.

Zaostajanje za konkurentima

Značaj uvođenja Dark Eaglea u operativnu upotrebu prevazilazi taktičke i strateške razloge, jer su Sjedinjene Američke Države zaostajale za konkurentima u razvoju hipersoničnih tehnologija, naročito u odnosu na Kinu.

Također je važno napomenuti da je Hegseth pitao koliko se sistema trenutno proizvodi i kojom brzinom. Odgovor je bio da se trenutno proizvodi jedan mjesečno, uz cilj povećanja na dva mjesečno, odnosno 24 godišnje. To pokazuje da je sposobnost brze i masovne proizvodnje oružja visoko na listi prioriteta, posebno u kontekstu problema SAD-a s održavanjem dovoljne količine borbenih sredstava. Neki kritičari tvrde da je Dark Eagle „srebrni metak“ — oružje koje će se proizvoditi u premalim količinama i po previsokoj cijeni da bi imalo presudan utjecaj u dugotrajnom sukobu.

Ipak, sada kada su poznati detaljniji tehnički podaci, Pentagon bi mogao biti na pragu da ovaj sistem konačno proglasi operativnim.