Tužilaštvo Bosne i Hercegovine Tužilaštvo Bosne i Hercegovine podiglo je optužnicu protiv šest osoba osumnjičenih za zločine protiv čovječnosti počinjene tokom 1992. godine na području općine Ključ. Optuženi se terete da su kao direktni izvršioci učestvovali u ubistvima civila bošnjačke nacionalnosti u selima Gornji i Donji Biljani.
Optužnica je podignuta protiv Brace Marića (1963), Dragana Vukića zvanog Rosin (1970), Ranka Samardžije (1960), Save Jokića (1962), Miše Adamovića (1971) i Milorada Kaurina zvanog Karlo (1969).
Prema navodima Tužilaštva, zločini su počinjeni 10. jula 1992. godine, kada su pripadnici Vojske Republike Srpske Vojska Republike Srpske pokrenuli vojno-policijsku akciju u Biljanima. Tom prilikom su civili, muškarci bošnjačke nacionalnosti, nasilno privedeni i nezakonito zatočeni u zgradi osnovne škole u Donjim Biljanima.
Iz škole su, kako se navodi u optužnici, zarobljenici izvođeni pojedinačno ili u manjim grupama. Optuženi su ih, djelujući zajedno ili pojedinačno, odvodili na obližnje lokacije gdje su ih ubijali vatrenim oružjem. Tijela žrtava potom su uklanjana s mjesta zločina i skrivana u masovnim grobnicama.
Posmrtni ostaci ubijenih pronađeni su i ekshumirani tek nakon završetka rata. Tužilaštvo tereti optužene da su lišili života više desetina civila te da su nad njima vršili nečovječna postupanja, čime su počinili krivično djelo zločina protiv čovječnosti iz člana 172. Krivičnog zakona BiH.
Masakr u Biljanima ostao je zapisan kao jedan od najtežih zločina tokom agresije na Bosnu i Hercegovinu. Tog dana ubijeno je ukupno 258 civila. Najmlađa žrtva bila je četveromjesečna beba Amila Džaferagić, dok je najstariji ubijeni imao 85 godina.
Istina o sudbini stanovnika Biljana razotkrivena je tek krajem rata, nakon oslobađanja ovog područja od strane Armije Republike Bosne i Hercegovine Armija Republike Bosne i Hercegovine. Tokom 1995. i 1996. godine tijela žrtava pronađena su u masovnim grobnicama Lanište I, Crvena zemlja I i II, te u jami Bezdan.