Godine 1977. geolozi su, roneći u podmornici Alvin u istočnom dijelu Tihog okeana, na dubini od 2.500 metara prvi put ugledali dubokomorske hidrotermalne izvore. Bili su zaprepašteni prizorom visokih stjenovitih dimnjaka koji su izbacivali vrelu tečnost i bili potpuno prekriveni neobičnim životinjama. Među tim vrstama otkriven je i pompejski crv (Alvinella pompejana).
Ovi ružičasti crvi narastu do 15 centimetara i prekriveni su sivim „paperjem“. Na prednjem dijelu tijela imaju skup crvenih škrga, zbog čega podsjećaju na čudovište Demogorgon iz serije Stranger Things. Nazvani su po podmornici Alvin i antičkom gradu Pompejima, uništenom u erupciji vulkana.
Hidrotermalni izvori su dubokomorska verzija termalnih izvora, ali su mnogo topliji i otrovniji od onih na kopnu. Nastaju na granicama tektonskih ploča gdje magma zagrijava morsku vodu koja potom izbija vani na temperaturama od nekoliko stotina stepeni Celzijusa.
Pompejski crvi važe za jednu od najotpornijih životinjskih vrsta na toplotu.
Sonde su zabilježile temperature između 60 i 80°C na zadnjem dijelu njihovog tijela.
Čini se da im ne smetaju ni povremeni skokovi temperature iznad 100°C.
Naučnici još uvijek proučavaju kako ovi crvi podnose ekstremne uslove, ali su otkrili nekoliko ključnih faktora:
Bakterijska prevlaka: Sivo „paperje“ na njihovom tijelu su zapravo bakterije kojima se crvi hrane. Vjeruje se da ove bakterije pomažu u cirkulaciji hladnije morske vode oko tijela crva i detoksikuju teške metale iz izvora.
Otporni proteini: Geni ovih crva proizvode posebnu verziju proteina toplotnog šoka koji sprečava raspad ključnih molekula na visokim temperaturama.
Poseban kolagen: Proizvode oblik kolagena koji podnosi ekstremni pritisak, što sprečava urušavanje njihovih tijela na velikim dubinama.
Zanimljivo je da jaja ovih crva mogu preći u stanje „uspavane“ aktivnosti na temperaturi od 2°C. Kada temperatura vode ponovo poraste, jaja nastavljaju razvoj. To ukazuje na mogućnost da crvi oslobađaju jaja koja plutaju okeanom dok ne pronađu novi hidrotermalni izvor za kolonizaciju. Naučnici se nadaju da bi razumijevanje ovih mehanizama jednog dana moglo pomoći ljudima u naseljavanju drugih planeta.