Film "Bitka na Neretvi" iz 1969. godine predstavlja trenutak kada je Hollywood prvi put istinski stigao u Jugoslaviju, a ovo ostvarenje i danas drži titulu najskupljeg filma ikada snimljenog na prostorima bivše države.
Megalomanska zamisao zahtijevala je ogroman budžet koji je, prema različitim procjenama, iznosio između sedam i 12 miliona dolara, što je cifra koju je lično odobrio Josip Broz Tito. Zahvaljujući tolikom novcu, u istoj ekipi su se našla najzvučnija svjetska glumačka imena poput Yul Brynner, Franco Nero i Orson Welles, koji su scenu dijelili s domaćim legendama kao što su Milena Dravić, Velimir Bata Živojinović i Ljubiša Samardžić.
Snimanje je trajalo punih godinu i po, a logistička podrška bila je bez presedana. Tadašnja Jugoslovenska narodna armija (JNA) ustupila je producentima čak 10.000 vojnika, koji su služili kao živa scenografija u ratnim scenama. Među tim vojnicima nalazili su se i mladi glumci Petar Kralj, Boris Dvornik i Kole Angelovski, koji su u filmu glumili potpuno besplatno jer su u to vrijeme služili obavezni vojni rok, pa im je igranje uloga bila zvanična vojna komanda.
Posebno je zanimljiva anegdota o najvećoj zvijezdi filma, Velimir Bata Živojinović. On je za ulogu komandira Stole dobio najveći honorar u svojoj karijeri, ali je ogroman dio tog novca odmah morao dati na popravku automobila. Naime, on je sletio s puta u blizini Gornjeg Vakufa, čime je direktno prekršio klauzulu ugovora koja mu je strogo zabranjivala da vozi motorno vozilo tokom snimanja, pa ga je produkcija zbog tog incidenta dodatno kaznila.
Jedan od najnevjerovatnijih detalja iz historije svjetske kinematografije vezan je za promotivni poster filma za englesko tržište. Čuveni španski slikar Pablo Picasso prihvatio je zadatak da ga dizajnira, ali je odbio da uzme novac. Umjesto milionskog honorara, jedini uslov koji je postavio bio je da mu se dostavi jedan sanduk najboljeg jugoslovenskog vina.
Kada je film završen, premijera u Sarajevu 29. novembra 1969. godine pretvorena je u svjetski događaj kojem su prisustvovale ikone poput Sophia Loren i Omar Sharif. Film je na kraju ostvario ogroman međunarodni uspjeh i bio je nominovan za nagradu Oscar u kategoriji za najbolji strani film, ostavši do danas simbol neponovljive filmske ere.