Crne rupe stoljećima fasciniraju naučnike i filozofe, a ova misija bi konačno mogla otkriti tajne koje se nalaze s onu stranu granica poznate fizike.
Ideja zvuči kao da je izašla iz naučnofantastičnog romana, ali naučnici ozbiljno razmatraju slanje međuzvjezdane misije u samo središte crne rupe. Prema prijedlogu profesora Cosima Bambija sa Fudanskog univerziteta u Šangaju, plan je konstruisati sićušnu letjelicu tešku poput spajalice, koja bi pomoću lasera bila ubrzana gotovo do brzine svjetlosti.
Iako bi misija mogla trajati i do stotinu godina, naučnici vjeruju da bi mogla zauvijek promijeniti naše razumijevanje fizike, ali po cijenu koja bi mogla doseći vrtoglavih trilion britanskih funti, samo za laserski sistem.
Uprkos ogromnim tehničkim i finansijskim izazovima, profesor Bambi ostaje optimističan:
“Tehnologija se može razviti, pitanje je samo vremena, novca i motivacije.”
Crne rupe su među najzagonetnijim pojavama u svemiru. Nastaju urušavanjem masivnih zvijezda, stvarajući tačku ekstremne gustine u kojoj gravitacija postaje toliko snažna da ni svjetlost ne može pobjeći. Zbog toga ih je izuzetno teško proučavati, jer ne emituju svjetlost ni zračenje.
Bambijev prijedlog, objavljen u naučnom časopisu iScience, predviđa slanje letjelice direktno u srce crne rupe kako bi se proučila struktura prostor-vremena.
Umjesto klasične letjelice na hemijsko gorivo, Bambi predlaže upotrebu tzv. nanoletjelice, mikročipa pričvršćenog na veliku, laganu svemirsku jedrilicu. Laseri sa Zemlje ili iz orbite ispaljivali bi fotone u jedro, gurajući letjelicu do trećine brzine svjetlosti.
Danas bi trošak takvog sistema iznosio oko trilion britanskih funti, što je daleko iznad budžeta bilo koje naučne misije. Međutim, ekstrapolacijom tehnološkog napretka iz posljednjih 20 godina, Bambi procjenjuje da bi cijena mogla pasti na oko milijardu funti u narednih 20–30 godina, što je već u rangu današnjih velikih svemirskih projekata.
Najveći problem nije tehnologija, nego sama priroda. Najbliža crna rupa bi trebala biti unutar 20–25 svjetlosnih godina od Sunčevog sistema. Tada bi letjelici trebalo 70–80 godina da stigne do odredišta, plus još 20–25 godina da podaci stignu nazad.
Ako je crna rupa udaljena 40–50 svjetlosnih godina, misija bi bila znatno teža, ali još uvijek moguća. No, ako je dalje, misija bi morala biti otkazana.
Trenutno je najbliža poznata crna rupa Gaia-BH1 udaljena 1.560 svjetlosnih godina, predaleko za današnju tehnologiju. Ipak, moguće je da se neka “skriva” bliže, a Bambi vjeruje da bi astronomi mogli otkriti takav objekt u narednih 5–10 godina.
Crne rupe imaju najsnažnija gravitacijska polja u svemiru, čineći ih idealnim laboratorijem za testiranje Einsteinove opšte teorije relativnosti. Naučnici žele provjeriti da li zakoni fizike ostaju isti pod najekstremnijim uvjetima.
“Cilj misije bio bi testirati gravitacijsko polje oko crne rupe, usporediti mjerenja sa teorijskim predviđanjima opšte relativnosti i, nadamo se, otkriti odstupanja”, objašnjava Bambi.
Takvo otkriće moglo bi promijeniti fiziku kakvu poznajemo.
Iako troškovi, tehnologija i udaljenost predstavljaju ogromne izazove, zagovornici projekta vjeruju da bi to bio najdublji prodor u srž svemira u ljudskoj historiji.
Crne rupe su oduvijek bile simbol misterije, a možda će upravo ova misija otkriti šta se krije s onu stranu granica poznate fizike.