Svjetski okeani postaju sve kiseliji zbog apsorpcije ugljendioksida iz atmosfere, što ozbiljno ugrožava morske ekosisteme i ribarstvo. Kako bi se ovaj problem ublažio, naučnici razmatraju kontroverznu metodu poznatu kao povećanje alkalnosti okeana, svojevrsni „antacid za more“. Ideja je da se dodavanjem alkalnih supstanci poveća pH vrijednost okeana i omogući mu da upije više ugljen-dioksida iz atmosfere, gdje bi taj gas ostao vezan hiljadama godina.
U eksperimentu u Zaljevu Mainea, naučnici su kontrolisano ispumpali natrijum-hidroksid u more kako bi testirali efikasnost povlačenja CO₂. Prvi rezultati potvrđuju razmjenu gasova, ali tačna količina još nije precizno izmjerena. Iako okeani već sada upijaju oko trećinu ljudskih emisija CO₂, taj proces ih istovremeno čini kiselijim i manje sposobnim za dalju apsorpciju.
Naučnici upozoravaju da smanjenje emisija više nije dovoljno za zaustavljanje globalnog zagrijavanja, zbog čega su neophodne mjere uklanjanja ugljenika. Procjenjuje se da bi povećanje alkalnosti okeana moglo ukloniti između jedne i 15 milijardi tona CO₂ godišnje.
Međutim, to bi zahtijevalo ogromnu industrijsku infrastrukturu, uključujući masovno rudarenje minerala poput krečnjaka i olivina, što sa sobom nosi značajne energetske i ekološke troškove.
Sigurnost ove metode ostaje ključno pitanje. Iako manji eksperimenti nisu pokazali trenutne negativne posljedice po morski život, dugoročni i globalni efekti su nepoznati. Postoji rizik da prevelika alkalnost izazove neželjene hemijske reakcije koje bi mogle čak i osloboditi CO₂ nazad u atmosferu. Također, pojedini minerali mogu sadržavati teške metale koji bi mogli poremetiti osjetljive ekosisteme.
Lokalno „baferovanje“ se već koristi na američkoj zapadnoj obali u uzgajalištima školjki kako bi se spriječila masovna uginuća. Naučnici smatraju da bi sličan pristup mogao pomoći koralnim grebenima, ali javnost je i dalje sumnjičava prema ovakvim geo-inženjerskim zahvatima.
Zaključak istraživača je jasan: povećanje alkalnosti okeana nije zamjena za smanjenje emisija, već samo potencijalni dodatak u borbi protiv klimatske krize. Najveća prijetnja planeti i dalje ostaje nekontrolisano sagorijevanje fosilnih goriva.