Kantonalni sud u Tuzli odbio je zamolnicu iz Srbije o priznanju presude Salki Zildžiću, zastupniku SDA u Predstavničkom domu Parlamenta Federacije Bosne i Hercegovine, navodeći, što je Raport prvi objavio, da nije provodiva!?
Radi se o predmetu izvršenja strane sudske presude nad osuđenim Zildžićem, zbog krivičnog djela Nedozvoljena proizvodnja, držanje, nošenje i promet oružja iz člana 348. stav 4. u vezi stava Krivičnog zakonika Republike Srbije, odlučujući o zamolnici Višeg suda u Užicu Republika Srbija, zbog čega je bio hapšen u septembru 2023. godine.
Umjesto kućnog zatvora - sloboda
Zildžić je nakon hapšenja zaključio sporazum o priznanju krivice sa Višim javnim tužilaštvom u Užicu po kojem je prihvatio kaznu od godinu dana kućnog zatvora.
Ali, umjesto kućnog zatvora - sloboda. U Srbiju je ilegalno unio pištolj s 15 metaka. Tada je tvrdio da nije znao da mu je pištolj u vozilu.
Raport objavljuje i obrazloženje Kantonalnog suda u Tuzli.
Između ostalog, tvrdi se da iz priloženog oružanog lista za držanje i nošenje oružja na ime Salko Zildžić proizlazi da mu je mjesto prebivališta …, T., te da Salko Zildžić posjeduje dozvolu za držanje i nošenje oružja izdatu od strane MUP TK Federacija BiH Bosna i Hercegovina broj … izdata 19.02.2016. godine sa rokom važenja 10 godina za pištolj Valter P 99 fabrički broj 4643, 9 x 19 mm.
Na javnoj sjednici vijeća održanoj dana 28.02.2025. godine braniteljica osuđenog Salka Zildžića advokat Mirna Avdibegović se izjasnila da se protivi preuzimanju izvršenja kazne zatvora prema njenom branjeniku jer nisu ispunjeni zakonom propisani uslovi za preuzimanje kazne stranog suda.
Navela je da je prema zamolnici Višeg suda u Užicu broj Kv 175/23 od 25.01.2024. godine podnesena u skladu sa odredbama Ugovora između Republike Srbije i Bosne i Hercegovine o međusobnom izvršavanju sudskih odluka u krivičnim stvarima, a da je predmet zamolnice preuzimanje i izvršenje krivične presude
Višeg suda u Užicu broj SKP 19/23 od 25.09.2023.godine.
No, u obrazloženju se navodi da je Zildžićeva advokatica Avdibegović istakla da se izrečena presuda ne može preuzeti i izvršiti u Bosni i Hercegovini prvenstveno jer ne postoji saglasnost Zildžić Salka za izvršenje ove presude u smislu odredbi člana 63. stav 1. tačka d) Zakona o međunarodnoj pravnoj pomoći u krivičnim stvarima BiH, zatim da nisu priloženi svi dokumenti i podaci koji se zahtijevaju da bi se po
zamolnici moglo odlučivati, pri tome se pozivajući na odredbu člana 22. stav 1. tačka 2. Ugovora između Republike Srbije i Bosne i Hercegovine, posebno ukazujući da nije uz istu priložen izvod iz Zakona o oružju i municiji, kao ni izvod iz službenog glasnika ili nekog drugog glasila Republike Srbije koji se odnosi na sve odredbe Krivičnog zakonika koje su primijenjene prilikom donošenja presude čije se priznanje i izvršenje traži?!
Sud je, u stvari, uvažio navode Zidliževe braniteljice pozivajući se na odredbe Ugovora između Republike Srbije i Bosne i Hercegovine, "posebno ukazujući da nije uz istu priložen izvod iz Zakona o oružju i municiji, kao ni izvod iz službenog glasnika ili nekog drugog glasila Republike Srbije koji se odnosi na sve odredbe Krivičnog zakonika koje su primijenjene prilikom donošenja presude čije se priznanje i izvršenje traži.
Avdibegović je navela da se presuda ne može preuzeti i iz razloga jer ni činjenično stanje na kome je zasnovana sudska odluka države izricanja ne odgovara propisima države moliteljice, tj. da se
predmetno krivično djelo ne može podvesti ni pod jedno krivično djelo u Bosni i Hercegovini.
Izvršenje sankcije
Advokatica je navela da da je ovakva presuda neprovodiva u Bosni i Hercegovini jer se način izvršenja sankcije ne unosi u izreku presude koju donose sudovi u Bosni i Hercegovini.
U obrazloženju se navodi da je Ugovorom između Srbije i Crne Gore i Bosne i Hercegovine o međusobnom izvršavanju sudskih odluka u krivičnim stvarima od 14.02.2005. godine u članu 2. su
propisani isti uslovi za izvršenje strane sudske presude u krivičnim stvarima kao i u Zakonu o međunarodnoj pravnoj pomoći u krivičnim stvarima BiH.
Međutim, ugovorom između Bosne i Hercegovine i Republike Srbije o izmjenama i dopunama Ugovora o međusobnom izvršavanja sudskih odluka u krivičnim stvarima od 26.10.2010. godine izmijenjen je član 2., te su kao uslovi za preuzimanje strane sudske presude prema osuđenoj osobi koja se nalazi u zamoljenoj državi propisano: ako je osuđeno lice državljanin države izvršenja ili u njoj ima prebivalište, ako je sudska odluka pravosnažna i ako je djelo na kome se zasniva pravosnažna sudska odluka krivično djelo prema pravu obje države. Takođe ovim ugovorom i to članom 22. Ugovora na koji se osnovano braniteljica osuđenog poziva, stavom 5. propisano je da je država moliteljica dužna uz zamolnicu priložiti zapisnik o
izjavi osuđenog lica iz kojeg se vidi njegova saglasnost za prenos nadzora i izvršenja, što je skladu sa odredbom člana 63. stav 1. tačka d) Zakona o međunarodnoj pravnoj pomoći u krivičnim stvarima BiH, međutim takva saglasnost od strane osuđenog Salka Zildžića nije podnesena uz zamolnicu niti je data u Bosni i Hercegovini.
Na kraju, odredbom člana 14. stav 2. Ugovora između Republike Srbije i BiH propisano je da „Izvršenjem kazne zatvora u drugoj državi ugovornice osuđeno lice ni u kom slučaju ne smije biti dovedeno u teži položaj u odnosu na položaj koji bi imao u državu izricanja.
Izdržavanje kazne se ne unosi u izreku presude
Dakle, sudovi u Bosni i Hercegovini, navodi se u obrazloženju, konkretno Kantonalni sud u Tuzli prilikom
donošenja presude u istu ne unosi način izvršavanja te presude, već je izvršenje kazne zatvora regulisano Zakonom o izvršenju krivičnih sankcija u Federaciji Bosni Hercegovini.
Nije sporno da je odredbama člana 43.c) Krivičnog zakona Federacije propisano da osoba osuđena na kaznu zatvora do jedne godine može uz svoj pristanak tu kaznu izdržavati kao kućni zatvor sa elektronskim nadzorom, međutim ovo izdržavanje kazne se ne unosi u izreku presude jer se ovakva odluka donosi na zahtjev osuđenog i u odvojenom postupku.