Stephen King jedan je od najpoznatijih autora horora, ali i on priznaje da postoje filmovi koje nema želju pogledati. Iako mu krvavi i uznemirujući prizori nisu strani, smatra da pojedini naslovi prelaze granicu između umjetnosti i iskorištavanja stvarnih tragedija.
King je o tome govorio spominjući film inspirisan zločinima serijskog ubice Dennisa Radera, poznatog pod nadimkom BTK, što je skraćenica od riječi „Bind, Torture, Kill“.
Pretpostavlja se da je mislio na film „BTK“ iz 2008. godine, iako ga nije direktno imenovao.
Rader je između 1974. i 1991. godine ubio najmanje deset osoba. Žrtve je napadao u njihovim domovima, vezao ih, mučio i ubijao, zbog čega King smatra da je ekranizacija takvih zločina otišla predaleko.
Filmovi moraju imati određenu svrhu
Iako nije protiv svih izrazito nasilnih horora, King ističe da o
ni moraju ponuditi nešto više od šokantnih scena.
„Postoji jedan eksploatacijski film o Dennisu Raderu, ubici poznatom kao BTK, i ne želim ga gledati“, rekao je.
Dodao je da mu već sama pomisao na taj film stvara nelagodu jer djeluje poput iskorištavanja ubistava samo radi prikazivanja nasilja.
King je objasnio da razumije izraz „torture porn“, koji se koristi za filmove zasnovane na eksplicitnim scenama mučenja i brutalnog nasilja, ali smatra da i takva ostvarenja moraju imati određeni smisao.
Prema njegovom mišljenju, postoji tanka granica, a film bi trebao imati društvenu vrijednost i određenu umjetničku crtu.
Pohvalio jedan od najbrutalnijih horora
Kao pozitivan primjer izdvojio je film „Hostel 2“, koji je opisao kao bolji od originalnog ostvarenja u gotovo svakom pogledu.
Smatra da film, uprkos brutalnim prizorima, sadrži nešto umjetnički zanimljivo i ne oslanja se isključivo na nasilje radi izazivanja šoka.
S druge strane, filmovi koji obrađuju stvarna ubistva bez šire poruke ili dubljeg smisla nisu nešto što ga privlači.
Upravo zbog toga King, uprkos dugogodišnjoj karijeri obilježenoj hororima i mračnim pričama, kaže da film inspirisan zločinima BTK ubice nikada nije poželio pogledati.