Trešnje su bogate biljnim jedinjenjima koja posljednjih godina privlače pažnju naučnika, a pojedina istraživanja ukazuju i na njihovu povezanost s nižim nivoom mokraćne kiseline i manjim rizikom od napada gihta.
Predivni mali, okrugli i mesnati plodovi trešnje, čija se boja kreće od žute do tamnocrvene, spadaju među omiljeno voće koje s nestrpljenjem čekamo krajem proljeća. Još od davnina cijenjene su ne samo zbog ukusa već i zbog blagotvornog djelovanja na organizam, a danas znamo da su bogate antocijanima, biljnim jedinjenjima koja imaju antioksidativna i protuupalna svojstva.
Postoje istraživanja koja ukazuju na povezanost unosa trešanja s nižim nivoom mokraćne kiseline i manjim rizikom od napada gihta. Ipak, važno je naglasiti da trešnje nisu terapija, već mogu biti dio pravilno isplanirane ishrane kod osoba sa povišenom mokraćnom kiselinom. Njihov efekat ne zavisi samo od jedne namirnice, već od ukupnog načina ishrane i životnih navika.
Antocijani su prirodni pigmenti koji trešnjama daju karakterističnu crvenu boju. Upravo ova jedinjenja privlače pažnju naučnika jer imaju antioksidativna i protuupalna svojstva. Smatra se da mogu uticati na procese upale u organizmu i oksidativni stres, zbog čega se njihova uloga proučava u vezi s različitim hroničnim oboljenjima.
Pored antocijana, trešnje sadrže i druge polifenole, kao i vitamine i minerale važne za normalno funkcionisanje organizma. Posebno se izdvajaju vitamin C, koji doprinosi normalnoj funkciji imunog sistema, i kalijum, mineral koji učestvuje u regulaciji krvnog pritiska i radu mišića.
Trešnje sadrže i vitamine A, B1, B2, B3, B6 i K, kao i kalcijum, željezo, bakar, mangan, magnezij, fosfor i cink.