Vukovi se plaše ljudi, ali mogu prevazići taj strah i naviknu se na blizinu ljudi, zaključeno je u najnovijoj studiji naučnika s Veterinarskog fakulteta u Beču.
Šefica studije Sarah Marshall-Pescini rekla je da rezultati pokazuju kako vukovi fleksibilno prilagođavaju svoje ponašanje rizicima i mogućnostima u predjelima u kojima dominira čovjek. Prema njenim riječima, to je ključni faktor uspjeha vukova u urbanim područjima.
Ljudi prema vukovima gaje ambivalentan odnos, navode istraživači u žurnalu Proceedings of the National Academy of Sciences. S jedne strane ih vide kao simbol snage i inteligencije, a s druge kao opasne zvijeri. Za vuka, čovjek predstavlja prijetnju, ali mu istovremeno omogućava pristup lakoj hrani, poput ovaca ili koza.
Tim naučnika je proučavao ponašanje 185 vukova u centralnoj Italiji, fokusirajući se na sredine pod utjecajem čovjeka. Jedno od istraživačkih područja bilo je oko Firence, gdje su kamerama dokumentovali reakcije vukova na nepoznate predmete povezane s ljudima, poput igračaka, ali i na ljudske glasove.
Analiza videosnimaka pokazuje da su se vukovi u početku plašili nepoznatih objekata, ali su taj strah postepeno gubili. Kada su čuli ljudske glasove, isprva su reagovali uplašeno, ali je tokom vremena nastao efekat navikavanja. Posebno zanimljivo otkriće je da su životinje bile znatno manje plašljive kada su bile u grupi nego kada su bile same.
„Blizina vukova u gusto naseljenim sredinama je novi fenomen“, navode naučnici. Sposobnost rješavanja problema, učenje i društvenost vukova jačaju njihovu sposobnost da uspijevaju u sredinama koje oblikuje čovjek.
Ova ekstremna prilagodljivost otežava planiranje efikasnih mjera odvraćanja. Rezultati studije pokazuju ogroman potencijal vukova da se snađu u ljudskom okruženju zahvaljujući kompleksnom ponašanju. Ostaje otvoreno pitanje da li su ljudi spremni odgovoriti na izazov koegzistencije sa životinjama koje posjeduju tako napredne kognitivne sposobnosti.